عصر بود . حول و حوش ساعت ۷-۸ بعدازظهر . هر کسی دنبال کاری بود. دخترک تنها بود ولی دلش نگرفته بود. بعد از مدتی خانه نشینی این مسافرت با آب و هوای پاییزی و آدم های شاد ، عجیب می چسبید . صدای زنگ موبایلش اومد. گوشی رو برداشت. پسرک بود، دوستش. توی خونه آنتن نداشت . رفت توی بالکن و بعد حیاط.

کمی بعد (شاید ۵ دقیقه)

اولی - دخترک؟ دخترک؟ کجایی؟

دخترک - گوشی چند لحظه..... من اینجام. دارم با موبایلم حرف می زنم.

اولی گفت باشه و رفت.

صحبتش که تمام شد، اومد روی بالکن پیش اولی که خواهرش دومی هم بهش ملحق شده بود. نگاه هاشون سنگین بود. با چشماشون می پرسیدن کی بود؟ دخترک می تونست بگه پسرک نبود و دوست دیگه ای بود ولی دلیلی برای دروغ ندید. سرش را بالا گرفت و گفت:"دوستم بود، پسرک"

نیش خند تحویلش دادند. تحویل صداقتش. 

دومی - تریپ لاو و این حرفاست؟

دخترک - نه بابا ! دوستمه. فقط  یه دوست. 

باز هم پوزخند زدند. دومی گفت:" یعنی چی؟ مگه میشه؟ "

اولی - منم همینو می گم بهش. به من می گه از جامعه و سیاست و دانشگاه و اقتصاد و کشور با هم حرف می زنند.

دومی گفت - الان هم زنگ زده بود که از مسائل اجتماعی باهات حرف بزنه؟

دخترک -  آره اتفاقن بحث سر کامپوتر و ویندوز پک۳ بود  و یکی از دوستای مشترکمون. قرار کوه می خواست بذاره من گفتم تهران نیستم. 

طوری نگاهش کردند که انگار داره دروغ می گه ، دلش به هم پیچید ولی با خودش گفت:" آروم باش دختر، آروم باش"

دخترک - چرا غیر ممکن به نظر می رسه دو  نفر آدم با هم حرف بزنن، از مشکلات بگن عمومی و خصوصی. و همدیگه رو کمک کنن؟

دومی - غیر ممکن نیست ولی تو هنوز مردها رو نشناختی. اون آقا هزینه نمی کنه که برای صحبت از اجتماع به تو زنگ بزنه. نگاهی به اولی انداخت و گفت: خیلی بی تجربه ست...

اولی: منم همینو می گم بهش که باید تکلیفتو باهاش روشن کنی. قبل از عید هم بهش گفتم ولی اصلا انگار نه انگار که من چیزی گفتم دومی جان!

دخترک ( مبهوت) - تکلیف ؟؟؟؟ کدوم تکلیف؟

دومی - همین که واسه چی می خوادت؟

دخترک(مصمم) - معلومه برای دوستی. قبلا هم به اولی گفته بودم که اون عاشق کس دیگه ای بوده  و اصلا این حرفا مطرح نیست بین ما.

اولی - احمق جون چندبار بگم، گذشته ها گذشته و تموم شده. مگه میشه از سال ها پیش تا حالا عاشق باشه!!! 

دومی - پس برا چی بهت زنگ می زنه؟

دخترک - تماس گرفته بود حالم رو بپرسه  همین. شما  وقتی از دوستتون خبر ندارید حالش رو نمی پرسید؟

اولی - حالا بیا حالیه این کن. نه خیر . دوست ما دختره نه پسر. تو اون خارجش هم این نوع روابط وجود نداره.

دنیا دور سر دخترک می چرخید. فهمید که حرفهاش بیهوده ست و دو نفری که جلوش نشستن خودشونو بدجور به خواب زدن و نمی شه بیدارشون کرد.

دخترک(کمی عصبانی و جدی)- من با این آقا دوستم . از اول دوستیم هم به رابطه م فکر کردم. چی بگم چی نگم.چه کنم چه نکنم.(نمی تونست بگه که پسرک چقدر موثر بوده چون احتمالا دست پیش را می گرفتند)

اولی و دومی - آفرین ! کار خوبی کردی.

دومی - ولی همین نشون می ده که تو از یه چیزی می ترسی، اونم عشق. اینقدر حواس جمع نمی خواد که . این همه فکر کردن اصلا خوب نیست.نترس بابا. چیزی نیست که.

دخترک - عشقققققققققققققققققققق؟؟؟ چه ربطی داره؟ من می دونم که عاشقم نیست. هم من حواسم بوده ، هم اون. از همون اول قرار به دوستی بوده.

چشمان دخترک می سوخت ولی نمی گذاشت اشک ها سر ریز شوند.

دومی رو به اولی - این خودشو در حد خدا می دونه. "قرار نبود، حواسم بوده."                                   این حرفا در مورد عشق کاربرد نداره. آخه دیوونه تو از کجا می دونی که دوستت نداره؟

دخترک می خواست حرف بزنه ولی دومی نذاشت.  - تو باید وقتی دوتایی بیرون هستید حواست به رفتارش باشه. شاید خواسته چیزی بگه از تو ترسیده.  اگه فایده نداشت باید به چالش بکشونیش.

اولی- آره مثلا باهاش حرف نزنی، محلش نذاری. تحویلش نگیری ...

دخترک بی صدا با خودش می گفت: آخه چرا؟ توی دوستی که این حرفا معنا نداره. داشت می سوخت. گر گرفته بود. اون که جواب همه ی این راه حل ها رو می دونست.  چرا نمی تونست بفهمهونه بهشون که پسرک دوستشه . خدایا کمکم کن . خدایا...

دخترک - به فرض همه ی این کارا رو کردم، خب بعدش که چی؟ می خواین من به چی برسم؟

دومی- ممکنه بگه من تو رو برای دوستی می خوام تا ابد. نباید خام این حرفا بشی. اگه دیدی دوستت نداره، ولش کن بره ... یکی دیگه.

بره ... بره ... بره ... بره...

 انگار توی کوه داد زده باشن "بره" هی توی ذهن دخترک تکرار می شد. پس از نظر اینا  پسرک باید بره.دیگه تحمل نشستن نداشت. هیچی نگفت. نگفت پس دوستی چی؟ پس انسان چی؟ آی آدم های مطلقا سفید یا سیاه! ای به چهره مدرن و در باطن سنتی ها. هیچی نگفت دیگه هیچی نگفت.

دومی - ولی از عشق نترس. بذار بیاد. خیلی قشنگه خیلی خوبه. آدمی که عاشق نشه ، آدم نیست.

اولی - نه بابا. دخترک دور نیست از عشق . بعد هم  خاطره ی عشق پانزده سالگی دخترک را تعریف کرد برای اینکه ثابت کند دخترک آدم است.

دیگه نمی تونست، دیگه نتونست.وقت خوبی بود. باران اشک ها بود و چشم های بارانی دخترک .

اولی و دومی - آخی! به یاد اون روزها افتادی؟ نازی!

 نکنه فکر کردید می خواد نقشه ها رو عملی کنه؟ نه. اهل این حرفا نیست.از کوچکی دوستی توی دل  این به ظاهر دوستان دلش گرفته بود. از فاصله ها ... فاصله ها ... فاصله ها. به جرم زن بودن و به جرم مرد بودن، نباید دوست بود. فقط دوست؟ یادش آمد که قبل از مرگ آن آقای سوئدی هم این حرفها رو شنیده بود.

نیمه شب بود. دخترک تنها بود، دلش به وسعت تمام دنیا گرفته بود.

پا نوشت : شما بودید چه می کردید با این جماعتی که دور و بر دخترک داستان هستند؟ اصلا نظرتان چیست در مورد دخترک و پسرک؟